จะเอางัยกะชีวิตดีเนี่ย...ต้องทามงานเจงๆล่ะหรอ

เหอ...ยิ่งคิดยิ่งน่าเบื่อเจงๆ..งานก้อยังไม่ได้หาเลย...จะมีครายรับรึป่าวก้อไม่รู้

ยิ่งคิดยิ่งอยากจะกลับไปเรียน...สบายก่ากานเยอะเลย...ได้เจอเพื่อนทุกวันได้

นั่งคุยกานได้ไปเที่ยวด้วยกาน...ไม่มีอะรัยสบายก่านี่อีกเเล้ว...ยิ่งคิดยิ่งนึกถึง

เพื่อนๆจังเลยกะการใช้ชีวิตอยู่ด้วยกานมาตลอดสี่ปี...คิดเถิงมากมาย...ทาม

มายเวลามานชั่งเดินเร็วอะรัยอย่างนี่เนี่ย...ถ้าย้อนเวลากลับไปได้อยากย้อน

เวลากลับไปจัง...เเต่มานย้อนไม่ได้เพราะฉะนั้นเราก้อจะจดจำช่วงเวลาดีดีเหล่า

นี้เอาไว้